Article on other languages:
- Petrus
- San_Pietro
- بطرس
- Apóstol_San_Pedru
- Həvari_Pyotr
- Пётр,_апостал
- Петър_(апостол)
- সাও_পেড্রো
- Petar_(Apostol)
- Sant_Pere
- San_Pedro
- Petr_(apoštol)
- Sant_Pedr
- Apostlen_Peter
- Simon_Petrus
- Απόστολος_Πέτρος
- Saint_Peter
- Sankta_Petro
- Simón_Pedro
- Peetrus
- San_Petri
- Pietari_(apostoli)
- Pierre_(apôtre)
- Petrus
- Naomh_Peadar
- Pedro,_papa
- פטרוס
- Sveti_Petar
- Pyè
- Szent_Péter
- Պետրոս_առաքյալ
- Simon_Petrus
- Pétur_postuli
- Pietro_apostolo
- ペトロ
- Santo_Petrus
- წმინდა_პეტრე
- 페트루스
- Petrus
- Petrus
- Apaštalas_Petras
- Апостол_Петар
- പത്രോസ്_ശ്ലീഹാ
- Simon_Petrus
- Petrus
- Apostelen_Peter
- Apostelen_Peter
- Piotr_Apostoł
- São_Pedro
- Simun_Pidru
- Simon_Petru
- Апостол_Пётр
- Saunt_Peter
- Sveti_Petar
- Saint_Peter
- Peter_(apoštol)
- Sveti_Peter
- Shën_Pjetri
- Свети_апостол_Петар
- Petrus
- Mtume_Petro
- புனித_பேதுரு
- นักบุญปีเตอร์
- San_Pedro
- Petrus
- Петро_(апостол)
- پطرس
- San_Piero
- 聖彼得
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
.jpg)
Simon, mab Jonas, anvet Simon-Pêr pe sant Pêr, ganet e deroù an oadvezh kristen e Galile ha marvet e 65 e Roma zo unan eus daouzek abostol Jezuz Krist. Choazet gant Jezuz evel penn an ebestel, Pêr a zeuas da vezañ penn an Iliz goude marv ar C'hrist. Sellet e vez outañ evel eskob kentañ Roma, ar pezh zo diazez aotrouniezh ar pab, eskob Roma, er gatoligiezh . Awenet en deus ur bern oberennoù arz, dreist-holl er c'hornôg latin.
Pêr en Testamant Nevez
Simon pe Simeon e oa e anv gwirion, ha mab da Jonas e oa. Hervez an avieloù, e oa genidik eus Betsaida, dimezet e oa hag ober a rae ar vicher pesketaer war al lenn Tiberiad e Galile. Ne oar ket lenn marteze, met evel ar pep brasañ eus yuzevien e amzer eo gouest da « lavaret dindan eñvor prezegennoù an diouganerien kenkoulz hag istor klok ar rouantelezioù yuzev »[1]
Gant e vreur Andrev e tivizaz heuliañ Jezuz Krist (Mz 4,18). Degemer a reas Jezuz en e di e Kefarnac'hum hag hemañ a roas dezhañ al lesanv « Kefas », ur ger arameek a dalveze « maen », (Πετρος e gresianeg), ar pezh zo bet troet Petrus e latin, ha goude se Pêr e brezhoneg.
Meneget e vez atav da gentañ e-touez an ebestel. (Mk. 3, 16 ; Akt. 1, 13). Dre veur a daolad, en danevelloù e anavez Yann ha Paol ar renk-se. Evel se e tiskouez e feiz en anv an holl ziskibled : « Ha c'hwi, a c'houlennas gante, piv a lavarit on-me ? Pêr a respontas hag a lavaras dezhañ : Te eo ar C'hrist. » (Mk 8, 29) Diskouezet eo bet gant ar C'hrist evel penn da zont an Iliz :
- « Ha me a lavar dit out Maen, ha war ar roc'h-mañ e savin ma iliz » (Mt 16, 18).
Pêr en deus gwelet ha kemeret perzh e meur a vurzhud pe darvoud a-bouez e buhez ar C'hrist, evel pa valeas war an dourioù (Mz 14, 28-31), an Treuzdremmadur, pa voe harzhet Jezuz, da vare e varn, ha goude da vare ar Basion. Deskrivet eo en Avieloù evel un den birvidik met chom a ra etre daou vennozh a-wezhioù ha faziañ a ra ivez : dilezel a ra Jezuz Krist e-pad ar Basion daoust d'ar pezh en doa dislêriet kent : « Pa vefe an holl gwall skoueriet, evit me n'er bezin ket » (Mk 14, 29). Keuziañ a reas d'e nac'hidigezh da c'houde : « Ha Pêr en doe soñj euz ar gomz en doa lavaret Jezuz dezhañ : A-raok m'en devezo ar c'hog kanet div wezh, te az pezo ma nac'het teir gwezh. » (Mk 14, 72).
Hengoun ar verzherinti e Roma
Hervez hengoun an Iliz e vije bet renet Iliz Antioch gant Pêr. Kentañ eskob ar gêr-se e voe. Lidet e vez ur gouel eus « Kador Sant Pêr en Antioch » d'an 22 a viz C'hwever abaoe ar IVe kantved. Seizh vloaz e vefe chomet eno.
Kaoz zo eus donedigezh Pêr e kentañ lizher Pêr : « Iliz ar re ziuzet zo e Babilone a salud ac'hanoc'h, ha Mark ivez, ma mab. » (1 P 5, 13) e lec'h m'emañ implijet ar ger Babilone evit komz en un doare faeus eus Roma evel ur gêr aet brein hag a azeul an idoloù, skeudenn anavezet gant lennerien ar Bibl[2]. Mark, meneget, el lizher, eo skrivagner an eil aviel hervez an eskob Yann meneget gant Eusebius (Hist. Eccl. 3, 39,15).
Meur a destenn eus an Henamzer a ra anv eus merzherinti Pêr, hag eus hini Paol, a vije c'hoarvezet war urzh Nero. An hini goshañ eus an destennoù-se, al lizher d'ar Gorintiz, skrivet gant Klemañs Roman e 96, ne veneg ket al lec'h en un doare splann, memes ma'z eus abegoù evit krediñ ez eo Roma.
